moeten al die reacties op sociale media zo maar kunnen?

Vaak zie ik mensen reageren op de sociale media, op een manier dat het ongetwijfeld bij een ander keihard aan komt. Ik vraag me dan af waarom doen mensen dat? Je kan even wachten en nadenken voor je het online zet? Voegt het iets toe om die sterke meningen online te zetten? Waarom is het nodig andere te beledigen of pijn te doen, bewust of onbewust.

Door het lint

Zelf kan ik gigantisch door het lint gaan als ik iets lees, hoor, of zie wat me niet bevalt. Omdat ik daardoor af en toe reacties heb geplaatst waar ik later spijt van had, heb ik me aangeleerd reacties eerst te schrijven op de pc, en ze daarna te kopiëren en te plakken op sociale media. Hierdoor moet ik een extra stap maken, dus een extra moment om na te denken of het wel verstandig is om het online te zetten. Ik heb al vaker het posten van zo’n reactie achterwegen gelaten, of aangepast.

Tolerant

Door het lezen van een aantal extreme reacties (m.i.d.), ben ik eens gaan nadenken over mijn eigen mening over bepaalde dingen. Ik vind mijzelf erg tolerant, en vaker krijg ik wel de opmerking, dat ik soms te tolerant ben. Het wil zeker niet zeggen dat ik alles maar oké vind, maar ik ben wel van mening, dat je alles kan en mag schrijven en doen, zolang je er een ander niet mee beledigd, of pijn doet.

Tegenstrijdige in mijzelf

Maar als ik bij mezelf kijk, zijn er ook bij mij bepaalde tegenstrijdigheden.
Zo vind ik #MeToo een erg goed initiatief, maar ik ben er niet mee eens om andere aan de schandpaal te nagelen. Je kan ook over je misbruik praten zonder naam te noemen, en met die naam naar de politie gaan.
Aan de andere kant vind ik dat b.v. die rapper Boef, niet genoeg geboycot kan worden om zijn uitlatingen over vrouwen. Van mij mogen ze hem als voorbeeld stellen aan alle vloggers, die maar denken over de grens te mogen gaan.

Maakt me onzeker

Het zijn maar twee voorbeelden waar ik mee worstel. Het maakt me vaak gigantisch onzeker, en dan gaat mijn minderwaardigheidsgevoel weer flink naar boven komen.
Aan de ene kant, een bepaalde mening te hebben en aan de andere kant die niet echt te durven uiten.
Wie ben ik om die mening te hebben over een persoon of groep, en al helemaal om die mening te uiten.

Goede kanten

Mijn website heet niet voor niets, “Ik mag zijn wie ik ben”. Maar als dat voor mij geldt, geldt het ook voor een ander.
Mijn wens is dat iedereen elkaar gaat leren waarderen zoals hij/zij is, of wil zijn. We hebben allemaal onze goede en minder goede kanten, laten we eens leren die goede kanten op de voorgrond zetten.

En voor mezelf, moet ik gaan proberen te leren, dat ik ook wel een of twee goede kanten heb. Voor ieder ander kan ik heel veel goede kanten zien en benoemen. Helaas voor mijzelf zijn het één of twee, en daar zit dan ook nog een hele grote twijfel bij.

Geef een reactie