Het gaat niet zo goed als ik dacht. ( trigger )

Vaak denk ik dat ik het nu helemaal voor elkaar heb.
Alles rustig, mijn man de hond en de (klein)kinderen, meer heb ik niet meer om me bezig te houden.

Geen stress geen problemen heerlijk rustig. Dan denk je dat je langzaam meer weerstand krijgt, en wel wat aan kan.
Helaas bleek deze week niets minder waar.
Door wat opmerkingen van mensen op socialmedia raakte ik weer helemaal in de put.
Zo ver dat ik weer begon te plannen hoe en wanneer ik een einde aan al die ellende kan maken. De plaats opgezocht met Googlemaps, en ook de manier hoe heb ik al bedacht.
Welke weg kan ik genoeg vaart maken en waar staat die ene boom. Moet ik Luna meenemen of niet, want als ik er niet ben kan ze niet zolang alleen.

Ga ik dat ook werkelijk doen?
nee hoor, Ik heb teveel dat me ook tegenhoudt.
Deze momenten denk ik aan mijn dochters, maar zeker ook aan mijn kleinkinderen.
De jongste die ik iedere week ophaal van de opvang reageert altijd zo gigantisch als hij mij ziet, dat ze bij de opvang al tegen hem zeggen dat zijn grote vriend (ik dus ) er aan komt.
Dus dat kan ik niet maken om hen in een ,moeilijke situatie te brengen

Maar het is zo’n irritant gevoel, niet meer verder te willen.
wikken en wegen over mijn eigen lot, en tegelijk schuldig voelen dat ik zulke gedachtes heb.
Ik heb zoveel om voor door te gaan, maar een kleine tegenslag en het komt gelijk weer op.

Ondanks dat veel therapeuten hebben geprobeerd mijn masker weg te halen, ben ik nu toch wel blij dat ik het nog heb.
Ik kan met deze gedachtes bezig zijn, zonder dat anderen het echt merken. Ja soms ben ik wat kortaf en kriebelig. Wat sneller aangebrand. Maar dat kan men wel plaatsen want ja therapieën hebben bij mij nooit echt aangeslagen.

Ik laat die tranen dan ook maar komen als ik alleen ben.
Ik kan er gelukkig nu weer over schrijven omdat het ergste weer over is en ik weer begin op te krabbelen. Maar ik ben wel weer met beide voeten op de grond als het gaat over mijn depressies iet zo snel meer zouden komen.

Gelukkig kan ik blijven vertrouwen op de rem die ik blijkbaar heb, en dat zijn de enkele dierbare die ik nog over heb.

Geef een reactie