Ik had mijn #ComingOutDay op mijn 40ste.

#ComingOutDay
Vandaag wapperen er veel regenboogvlaggen.
Op scholen bij gemeentes en waar het maar mogelijk is.
Het is natuurlijk de vraag in hoeverre dat nog nodig is in 2018
Ik ben er van overtuigd dat het nog zeker in lengte van jaren nodig is.

Zelf kwam ik uit de kast toen ik 40 jaar was, getrouwd met een vrouw en 2 kinderen rijker.
voor iedereen was het een moeilijke tijd natuurlijk.
Maar nu 20 jaar later ben ik dolblij dat ik mijn eigen leven kan leiden, zoals ik wil.

Vaak krijg ik de vraag of ik niet heel veel gemist heb in die jaren. Zeker het ontdekken van mijn seksuele identiteit toen ik puber was.
En ja, natuurlijk was mijn leven toen heel anders dan jongeren die nu uit de kast komen, maar zo was het nu eenmaal.
Daarbij staan er wel enkele hele positieve dingen tegenover.
Ik heb nu 2 fantastische kinderen en 3 hele mooie en perfecte kleinzoons.

Zo’n 50 jaar geleden begon ik te puberen en als ik toen uit de kast gekomen was had ik zeker niet deze kinderen gehad.
En sowieso in die tijd was er al totaal geen sprake dat een homo stel een kind kon adopteren.
Dus in tegenstelling van veel homo’s en lesbo’s die toen wel open durfde te zijn over hun geaardheid, heb ik het geluk kinderen te hebben die achter me staan.

Gelukkig is in deze tijd alles wat makkelijker.
Is de #comingoutday dan nog wel nodig?
Helaas wel want om maar wat te noemen:

  • Het feit dat je uit de kast moet komen zegt al dat je anders bent dan anderen,
  • Het feit dat ik nog steeds een bekeuring kan krijgen als ik een agent homo noem. Noem ik hem hetero is er niets aan de hand.
  • Het feit dat ik als homo geen bloed mag geven als ik met mijn partner seks heb gehad.
  • Het feit dat wettelijke huwelijk is opengesteld voor mensen met het gelijke geslacht, maar er nog steeds over een homohuwelijk wordt gesproken

Nog te vaak hoor ik opmerkingen over homo’s waar ik van schrik.
Aan de andere kant vind ik dat we niet overal over moeten vallen, en niet over iedere opmerking over discriminatie moeten hebben.
Vaak merk je op de toon en de manier waarop iemand iets zegt al dat het niet kwaad bedoelt is, dus mijn insteek is dan ook van laat het gaan.
Maar merk ik dat men iets zegt tegen mij om mij naar beneden te halen omdat ik homo ben, dan gaan mijn grijze nekharen wel omhoog.

Ik hoop dat als mijn kleinzoons gaan puberen dat er dan geen vooroordelen meer zijn.
Maar dat is al over een jaar of tien, dus ik ben bang dat de emancipatie dan nog niet zover is, en de #comingOutDay nog steeds nodig is.

 

Geef een reactie