onze hond Luna maakt veel los

De kogel is door de kerk.
Morgenmiddag gaan we onze nieuwe hond halen.
Zoals we ook met de vorige hond gedaan hebben komt ook deze uit het asiel.

Nerveus

Ik maak me er eigenlijk best zenuwachtig over. Heel raar. We hebben 13 jaar een hond gehad, waar we heel gelukkig mee waren. Nadat zij een tijdje ziek was, hebben we

alles staat klaar voor Luna

haar helaas moeten laten inslapen. Daar hebben we beide veel verdriet van gehad, maar mijn partner extra. De hond was zijn steun en toeverlaat in de moeilijke tijd dat hij naar Nederland is geëmigreerd.

Alleen

Nu hebben we 6 jaar geen hond meer gehad, maar ben ik er eigenlijk meer dan ooit aan toe.
Sinds Max (onze eerdere hond) is overleden ben ik eigenlijk de hele dag alleen. Dat begint me nu op te breken. Voorheen deed ik de social media van de wijk, maar sinds ik daarmee ben gestopt, ben ik eigenlijk alleen nog buiten om wat boodschappen te doen.

een hond is geen kind

Luna

We hebben een klein hondje gezocht en gevonden die mee kan in de auto. Dan hoeven we haar niet alleen te laten, voor ons een prettig gevoel.
Nu is het gekke dat ik al dagen zenuwachtig bezig ben erover. Ik denk veel aan haar, en slaap slecht. Vandaag van alles gekocht voor Luna, en de hele morgen er mee bezig geweest. Het lijkt wel of er een baby op komst is. :-).
Ik ben nooit zo geweest van de hond is mijn kindje. Voor mij is een hond een hond, en daar doe je alles voor wat je maar kan, maar mijn kinderen is toch wel een ander verhaal. En toch slaap ik al dagen slecht vanwege de komst van Luna.

Isolement

Maar morgen komt ze eindelijk en gaat het andere leven beginnen. Niet meer uitslapen als ik dat wil, want de hond moet er natuurlijk uit. ’s Avonds voor ik naar bed ga eerst met de hond eruit enz. Maar dat is ook wel weer heerlijk. lekker lange wandelingen maken met haar, en weer sociale contacten opdoen. Die contacten gaan dan ook meer over de hond dan over mij, en dat is voor mij weer mooi meegenomen. Nu ik helemaal geen therapie meer heb (en ook niet meer wil), kom ik toch in een isolement terecht. Ik ben nu alleen nog maar bezig met mezelf, en dat maakt me niet vrolijk. Vanaf morgen zal Luna me dwingen om naar buiten te gaan. Tenslotte is haar welzijn mijn verantwoordelijkheid.

nieuwe mensen

Natuurlijk zal ze niet al mijn zorgen en problemen weg nemen, maar ze zal me dwingen om ook met haar bezig te zijn. Nieuwe mensen en nieuwe gespreksstof. Ik kijk er naar uit

Ik zal blij zijn als ze er is morgen, en de zenuwen minder worden.

 

 

 

 

je kan dit deze post delen op...
Share on Facebook
Facebook
1Share on Google+
Google+
0Tweet about this on Twitter
Twitter
0Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email
Boekenlegger op de permalink.

Geef een reactie