Oordelen en veroordelen

Jinek en Hazes

Hoe makkelijk kunnen mensen toch oordelen over een ander. Van de week zag ik via Facebook een gedeelte van het programma Jinek. Het was een interview met André Hazes, over het feit dat hij geen contact heeft met zijn moeder en zus.
Nu vind ik Hazes niet zo interessant, en nog minder waarom hij geen contact heeft met zijn familie, maar wat me wel interesseerde is alle oordelen en veroordelingen die als reactie gegeven werden. Ten eerste weet niemand wat er gebeurd is, en ten tweede gaat het ons allemaal niet aan.

Verdriet

Waarom ik me over zoiets druk maak? Eenvoudig omdat het mij ook al vaker is gebeurd. Mensen oordelen op een moment als ze iets zien of horen, zonder een enkele achtergrond te weten of willen weten. In het geval van Hazes heeft hij zelfs een zoontje gekregen. Hoe veel verdriet hij heeft gehad omdat zijn moeder er niet is als oma of zijn enige zus weet dus ook niemand. Ik neem aan dat er niemand is die denkt dat hij daarom stond/staat te juichen, om die zeer bijzondere momenten niet met zijn moeder te willen en/of te kunnen delen. Ik ga er vanuit dat er dan wel een hele goede reden achter zal zitten.

Mijn familie

Ook ik heb al meer dan 20 jaar geen contact meer met mijn familie. Soms bij enkele toenadering gezocht, maar steeds de kous op de kop gekregen.
Het was hun keus, en na jaren heb ik er zelf een streep onder gezet omdat ik bleef hopen tegen beter weten in.
Het vreemde is dat zij iedere keer zeggen dat ik niet wil. Gevolg is dat heel veel mensen mij al gevraagd hebben waarom ik dat niet wil. Men neemt klakkeloos aan dat er maar één kant aan het verhaal zit. Weet je hoe pijnlijk het is als je niet naar de begrafenis van je eigen zus kan? En natuurlijk had ik kunnen gaan. Maar dan ? Doen of er niets aan de hand is. Emoties heb ik vaak niet in de hand. Daarbij heb ik mijn familie na vele jaren duidelijk gemaakt dat ik niet verder wilde hopen en een dikke streep gezet er onder gezet. Maar vrienden kun je zeggen dat ze geen vrienden meer zijn. Ik kan niet zeggen dat iemand mijn broer of zus niet meer is. Je hebt dezelfde ouders en je jeugd samen doorgebracht.

Gewoon vragen

Het is mij dus ook al verschillende keren overkomen. Met meer of mindere ernstige zaken, maar dat anderen een oordeel velde over mij en waarom dingen gebeurde zoals ze gebeurde.
Mijn hele leven is er ooit één persoon geweest die naar me toegekomen is om te vragen waarom of hoe en wat.
Hij kwam gewoon naar me toe en zei: ze vertellen van alles over je, maar ik zou graag van jou horen hoe het in elkaar zit.
Dat heb ik toen ook enorm gewaardeerd.

Social Media

Met het hele internet en Facebook bovenaan is het natuurlijk helemaal makkelijk geworden om lekker los te gaan op iemand.
Maar helaas gebeurt het ook maar al te vaak in het echte leven.

Misschien moeten we met zijn alle eens gaan leren om pas te oordelen over mensen als we alle bijzonderheden er van weten.

Boekenlegger op de permalink.

Geef een reactie