rust zacht lieve Cherry

Gisteravond kreeg ik verschillende appjes dat er ambulances en een politiewagen bij jullie voor de deur stonden.
Eerst dacht ik nog aan je man Jo, want hij is toch ouder dan jij, maar toen realiseerde ik me hoe ziek jij het afgelopen jaar bent geweest.
Maar ook hoe sterk je was. Nadat je eenmaal uit de coma was heb je je geweldig terug gevochten, en ik was blij verrast toen ik je 2 weken geleden tegenkwam met Jo dat je zo opgewekt en goed te pas was.
Ja helaas was, want gisterenavond werd de hitte je waarschijnlijk toch teveel. Ik begrijp dat men je nog heeft proberen te reanimeren, maar het mocht blijkbaar niet helpen.

Herinneringen vliegen door mijn hoofd.
Zoals toen Orestes en ik trouwden en het jeugdorkest beneden de flat stond om ons een serenade te brengen. Het regende wat, en jullie waren diegene die gelijk de deur van de bergingen openden zodat ze droog stonden.
De feestjes die we mochten meemaken bij jullie. Maar zeker ook de gesprekken die we hebben gehad. Jouw positieve instelling in het leven.
Heel wat keren dat ik bij jullie was om Jo te helpen hadden we daarna gesprekken over van alles en nog wat. Maar jij wist overal een lach aan te geven.

Voor Jo en de kinderen gaat dit een hele moeilijke strijd worden om het missen te accepteren. Jullie waren zo’n geweldig stel, en je was zo’n geweldige moeder.
Ik zal natuurlijk altijd klaar staan om een helpende hand te bieden.

Lieve Cherry, Je weet ik heb niet het geloof dat er iets is na dit leven, maar als ik daar ongelijk in heb, ben ik er van overtuigd dat jij in de hemel zal zijn.
Ik ben er trots op te kunnen zeggen dat ik jou gekend heb.
Ik wil je bedanken voor alle mooie momenten en goede adviezen die ik met en van je heb mogen ontvangen.

R.I.P.

je kan dit deze post delen op...
Share on Facebook
Facebook
1Share on Google+
Google+
0Tweet about this on Twitter
Twitter
0Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email
Boekenlegger op de permalink.

Geef een reactie