Waarom moet ik lijden?

Voor de zoveelste keer lees ik weer een artikel over dat mensen moeten leren te lijden. Ik heb er altijd moeite mee. Ik krijg snel het gevoel van “zie je wel ik moet me niet aanstellen”. Het zijn weer professionals die dat maar even beslissen Ook nu weer lees ik in een stuk van Stijn Dekker in GGZTOTAAL dat men beter kan lijden dan hulp zoeken. Een zin die mij mateloos steekt in het stuk is :

Vroeger bestond dat niet; “je werd gedwongen zélf je lijden aanvaardbaar te maken.”

 

Nee vroeger bestond er wel meer niet. Vroeger mocht ik ook niet homo zijn, en hoorde een vrouw achter het fornuis.
Ik heb zeker niet veel positieve ervaring met professionals in de ggz, maar verdomme wees bij dat ze er zijn. Heel veel mensen die op de rand van de afgrond staan hebben wel een positieve ervaring.

Het feit dat men tegenwoordig wel de hulp kan krijgen heet vooruitgang. De mensen hoeven gelukkig in deze tijd niet alleen hun shit op te lossen. Een ander kan dat inderdaad niet voor hen doen, maar een professional kan wel hele belangrijke ondersteuning geven, en hen een weg/manier aan rijken om uit die impasse te komen.

Belangrijker dan de ggz patiënt “aan te vallen” is misschien eens te gaan kijken naar de maatschappij. Waarom is er zoveel hulp nodig. Stellen wij als (groot)ouders niet veel te hoge eisen aan de (klein)kinderen. Moet ons kind perse naar de universiteit, of mag het ook een vak leren op het mbo.
Ik heb mijn kinderen altijd geleerd hun best te doen. Dat is alles wat belangrijk is in mijn ogen. Als mijn kinderen met een rapport thuis kwamen kijk ik naar het cijfer achter de woorden ijver en gedrag. De rest is een richtlijn naar toekomst. Dit doe ik naar mijn kleinkinderen precies hetzelfde.

Ik denk dat mijn generatie de hand eens in eigen boezem moeten gaan steken. Wij zijn begonnen die druk op te leggen. Vroeger werd je inderdaad gedwongen je eigen lijden te aanvaarden, maar was er ook geen stressverhogende socialmedia bijvoorbeeld.
Niets is te vergelijken met vroeger. Kinderen leren nu al jong elkaar er op aan te spreken als de een dingen minder kan dan een ander, en vaak is dan pestgedrag het gevolg.

Dus a.u.b. zie de hulp die we nu kunnen krijgen als een zegen, en niet als iets wat alleen geld kost. Zie het als een gevolg van de druk van de maatschappij, en probeer daar eens iets aan te doen.

Geef een reactie