Zelfmoordpoeder, treinen en flats, of een dragelijk leven?

De jonge vrouw Ximena uit Uden neemt een dodelijk middel in dat op internet te verkrijgen is. Verschrikkelijk nieuws voor alle nabestaande. Zeker voor de ouders. Als vader en opa moet ik er niet aan denken dat het mij zou overkomen.

Gemiste kans

Maar wat ik nu weer zie gebeuren vind ik weer zo’n gemiste kans, want als ik dan de berichten eens goed bekijk, lees ik:

“Ximena leed aan posttraumatische stressstoornis als het gevolg van seksueel misbruik in haar jeugd. Ze stond op de wachtlijst voor een behandeling, maar moest hier nog een jaar op wachten.”

Misbruik en ptss

Is het niet dat je er van uit kan gaan, dat als Ximena niet seksueel misbruikt was, ze ook geen ptss zou hebben gehad, en dan het middel waarschijnlijk niet besteld had.
En is het niet dat er een kans zou zijn geweest, dat als ze op tijd geholpen was, en niet op een wachtlijst terecht was gekomen,  dat er een mogelijkheid zou zijn geweest dat ze over haar doodswens heen zou hebben kunnen stappen?

Treinen en flats verbieden

We zullen het nooit weten, maar het zou mooi zijn geweest als dat er uitgelicht zou worden en niet alleen het “zelfmoordpoeder”. Ik begrijp de ouders in hun emotionele reacties, met de kritiek op het middel.
Maar als ik dan heel nuchter, en in het algemeen er naar zou gaan kijken, moet je ook de treinen verbieden, want daar springen heel veel mensen per jaar voor, en alle flats afbreken wat ook die nodigen uit om te springen. Zelfs sinds kort de tribune in de tweede kamer….enz enz.

Wachtlijsten in de GGZ

Waarschijnlijk is er de laatste tijd al zoveel over seksueelmisbruik geschreven, dat het niet meer onder het nieuws thuis hoort, dus zoeken de media naar andere sensaties.
Voor de politiek komt zo’n drama natuurlijk wel goed uit.
Het leidt af van andere problemen. Heel hard roepen dat er onderzoek moet komen naar het middel en de Coöperatie “Laatste Wil”, maakt dat burgers en media even vergeten dat er andere grote problemen zijn, zoals seksueelmisbruik aanpakken, en zorgen dat wachtlijsten in de GGZ gaan verdwijnen, zodat mensen gepaste hulp kunnen krijgen. Want als je het leven dragelijk kan maken, denk ik dat uiteindelijk niemand dood wil.

Lieve Ximenia ik hoop dat je de rust hebt gevonden, waar je zo naar opzoek was.
Ik wens de ouders heel veel sterkte in hun rouw proces en de strijd tegen het zelfdodingspoeder.
En ik hoop dat media en de politiek iets verder kunnen kijken, en het probleem bij de wortel gaan aanpakken.

 

 

Boekenlegger op de permalink.

Geef een reactie