afgewezen door mijn familie

Afgelopen week las ik een bericht op de website “Helen van seksueel misbruik” over het breken met je familie. ( klik hier)
Het artikel gaat voornamelijk over het ongeloof en onbegrip van familie als je door een familielid misbruikt bent.

Uit de kast

Dat is bij mij niet het geval , althans weten dat maar heel weinig mensen. Dus dat is niet de reden dat ik geen contact meer heb met mijn familie.
Eigenlijk ben ik nooit precies te weten gekomen waarom ze geen contact meer wilde. Na het uit de kast komen, en tegelijk verteld te hebben dat ik misbruikt ben door een familievriend, is er met de oudste nog 1 keer echt contact geweest en toen hij weg ging vertelde hij dat alles hetzelfde zou blijven. Dat was dus het laatste contact ooit.

Inmiddels ben ik 25 jaar verder en heb er ook zelf een streep onder gezet.
Maar het blijft een gemis.
Mijn broers blijven mijn broers en mijn zus blijft mijn zus, en daar kan ik niets aan veranderen.
Hun verjaardagen staan in mijn geheugen gegrift, en dat zal allemaal nooit veranderen.

Familiegevoel

Toch hoeft voor mij het contact niet herstelt te worden.
Het gevoel dat een ander heeft van familie heb ik alleen bij mijn kinderen en kleinkinderen.
Het gevoel dat ik heb bij hen zal ik nooit krijgen bij andere “familieleden”. Zij hebben bewezen dat ze hun eigen broer keihard kunnen laten vallen. Niet omdat ik hen wat heb aangedaan, maar omdat ik uit de kast kwam en vertelde van mijn diepste geheim, mijn eenzaamheid, mijn homoseksualiteit en mijn misbruik.

Ondanks dat alles blijft het mijn familie. En misschien is dat wel het moeilijkste.
Ik kan ze niet uit mijn hoofd of hart scheuren. Ondanks dat ze mij het gevoel van vernedering / eenzaamheid / minderwaardigheid / schuld enz hebben opgelegd.
Meer dan 20 jaar geen contact en dan overlijd je jongste zus.
Wat moet je dan doen. Ik had hen al duidelijk gemaakt (nadat ik een vervelend bericht kreeg in het ziekenhuis) dat als er met mij wat gebeurd zij niet welkom waren op mijn afscheid.
Bij leven geen contact willen zie ik de reden niet om het daarna wel te willen.( gelukkig

Deur dicht

Dus ik had ook een deur dicht gegooid om naar haar afscheid te gaan.
Ik ben met mijn partner afleiding gaan zoeken die dag, om niet continu naar de klok te kijken en te raden waar men op dat moment was met de afscheidsdienst.
Ook dit is me niet in dank afgenomen, en ben ik nu ook buiten gesloten door neven en nichten en draait men zich om als ik hen zie, of men loopt weg.
Ook bij hen zit het probleem dat het familie blijft. ( natuurlijk wel veel minder diep).

Hoe nu verder?

Eigenlijk heel eenvoudig.
Alles blijft zoals het nu is. Geen enkel contact. De kinderen van mijn broers en zussen ken ik eigenlijk helemaal niet, dus dat contact mis ik niet echt. (hoe jammer ook)
Het gemis zal blijven, en als er iets zou gebeuren met één van hen zal ik er niet bij zijn.

Soms is het moeilijk te beseffen dat dingen die met mij 50 jaar geleden zijn gebeurd nog zoveel impact hebben en dat tot het eind van mijn leven zullen blijven hebben.
Ga ik er kapot aan? Nee, daar is het te lang voor geleden, die vreselijke pijn ben ik voorbij.
Maar leuk en makkelijk zal het nooit worden.

2 thoughts on “afgewezen door mijn familie”

  1. Ik heb zelf gebroken met n familielid omdat hij andere familieleden misbruikt had. Daarna ontstond n kettingreactie en viel de hele familie uit elkaar in mini-eilandjes zonder veerverbindingen Als de duivel bestaat heet hij loyaliteit. Zelf heb ik ook na een jeugd van mishandeling stapsgewijs alle contacten met mn kerngezin verbroken. Dat nam decennia voordat dat echt lukte. Het gaf me enorme rust en de afstand om met mn trauma’s verder te kunnen leven. Net gisteren overleed mijn moeder. Ik ben er stuk van. Niet van haar dood. Maar van de bevestiging van t levenslange gemis van n goede moeder.

  2. Ja Mam Moedah, het is verschrikkelijk hoeveel misbruik kapot kan maken.|
    Vaak begrijpen mensen niet als ik zeg dat de gevolgen bijna erger zijn dan het misbruik zelf.
    Het misbruik op zich kan ik een plaats geven en afsluiten, Maar de gevolgen word ik dagelijks mee geconfronteerd

Geef een reactie