Slachtoffer van nu bereiken, of verder welles / nietes spelen ?

Ik was een jaar of 10 toen ik slachtoffer werd van seksueelmisbruik, een andere tijd dan nu. Homoseksualiteit was een schande, zeker in ons katholieke gezin

verlatingsangst? bindingsangst? Borderline? Ik weet niet waar het onder valt.

Voor mij heeft het een eenzaam gevoel opgeleverd, en de zekerheid dat er niemand bestaat, die onvoorwaardelijk achter me zal staan.

Melden van misbruik is goed, maar laat het niet tegen je werken

met gescheurde kleding en krassen in armen en benen kwam ze thuis. Ze had haar ouders verteld dat ze door Jan seksueel misbruikt was en daarna snel was gevlucht door het bos naar huis.

seksueelmisbruik vertellen aan mijn ouders, en dan?

Het moment dat er naar buitenkwam dat ik misbruikt ben, was er geen enkele twijfel bij mijn ouders, en werd er gelijk actie ondernomen

Oordelen en veroordelen

lekker makkelijk om mensen te veroordelen. Ga eerst eens na wat er werkelijk gebeurd is, kan je dat niet laat je oordeel aan diegene over die het wel weten