Schuldig voelen over zoveel dingen is vermoeiend

Ik voel me zo vaak schuldig over zoveel dingen. Het is iets dat ik mijn hele leven al met me mee draag. Alles moet perfect zijn, maar dat lukt maar nooit. Zo vermoeiend ook.

Rolgordijn

Vanmorgen had ik het thuis weer. We hebben nieuwe rolgordijnen gekocht. Ik vond het gebrek aan privacy niet prettig. ( we hadden alleen een soort vitrage voor het raam). De zon maakt het vaak moeilijk tv te kijken, en Luna blaft bij alles wat er buiten voorbij komt.

Luna schrikt van mij

Natuurlijk moet er dan wat geboord en geschroefd worden. Maar Luna is zo bang van alle geluiden. Ze vluchtte naar boven en bleef angstig op bed liggen. Soms denk ik wel eens dat het beestje bij een van de vorige adressen niet zo lekker behandeld is. Ze schrikt niet alleen van geluiden, maar bv ook als ik een veger pak. Gisteren kom ik met een rolgordijn van 1 meter lang binnen, ze kwam me enthousiast begroeten, tot ze dat pakje zag met het rolgordijn, toen vluchtte ze gelijk weg.

Ze vluchtte dus naar boven en bleef daar op bed liggen. Onder het monteren van de rolgordijnen ( moest er 4 doen) ben ik een paar keer naar boven gegaan om haar te troosten. Als ik haar dan zo op bed zie liggen voel ik me enorm schuldig dat ik haar dat aan doe. Natuurlijk moet het gewoon gebeuren, en ik doe het dan ook, maar het voelt niet goed.

Vragen

Ik heb dat met zoveel dingen. Ik zit nu bijvoorbeeld ook te denken aan het fenomeen #MeToo.
Het is natuurlijk een heel belangrijk gebeuren. Veel mensen durven niet over het misbruik te praten als het hen is overkomen. Ik heb er zelf ook lang over gezwegen. Maar tegelijkertijd gaat er van alles door mijn hoofd.

Zoals:

  • Waarom gaat #MeToo eigenlijk over vrouwen, en is het niet gelijk begonnen over alle mensen die misbruikt zijn?
  • Haal je met dit initiatief niet voor veel mensen oude koeien uit de sloot en doe je hen daar niet enorm veel pijn mee.
  • Niet iedereen is er aan toe om over zijn/haar misbruik te vertellen. Zo krijgen mensen misschien het gevoel dat het moet.
  • Als slachtoffer loop je ook het risico dat je niet geloofd wordt. ( zie mijn blog over de Volkskrant ).

En dan komt het schuldgevoel weer naar boven. Waarom kan ik niet gewoon blij zijn dat er zoiets als #MeToo ontstaat en aandacht geeft aan seksueel misbruik. Gewoon denken, van goed zo eindelijk gebeurd er iets tegen dat misbruik. Maar nee hoor, bij mij moeten weer van allerlei vragen door mijn hoofd gaan.

Moe

Ik word soms zo moe van mezelf. Deze week zei de buurvrouw dat haar kleinzoon (die ik beloofd heb om samen een keer Luna uit te laten) vertelde dat ik dat nog niet aan hem gevraagd heb. Die jongen is pas 3 jaar, en heb het hem een week geleden gezegd, maar er is gewoon nog niets van gekomen. Maar ja daar komt dat stomme schuldgevoel weer, en lig ik er weer een nacht wakker van.

Op dit moment is het schuldgevoel trouwens nog wel te overzien, omdat ik me uit veel dingen heb terug getrokken en dus niet zoveel mensen meer zie en “verplichtingen” heb.
Door dit overmatig schuldgevoel te realiseren, besef ik ook des te meer dat ik het goed is geweest om “verplichtingen” zoveel mogelijk te mijden. Ja soms voelt het eenzaam en is het niet makkelijk, maar nu ik Luna heb, en met haar vaak lange wandelingen doe, geeft ook dat weer wat rust.

 

 

 

Geef een reactie