Toch weer de sprong wagen.

Het was een aantal jaren geleden goed om te stoppen met de socialmedia die ik dat moment deed voor de wijk.
In de jaren dat ik er mee bezig was, heeft het me veel goeds gebracht. Ik heb mensen leren kennen en waarderen als persoon en het vrijwilligerswerk wat z doen. Maar ik heb ook een aantal mensen op een heel andere manier leren kennen. Mensen die het wijkgebeuren niet deden als hobby of om de wijk leefbaarder te maken, maar om zichzelf op de kaart te zetten en vreselijk belangrijk te vinden.
Dit soort mensen en de kritiek die je over je heen krijgt als je iets doet, kon ik niet meer handelen en daarom ben ik ook gestopt met het geheel. Was aan ene kant een hele goede beslissing omdat het veel rust bracht, maar aan de andere kant ook erg jammer omdat ik het werk op zich erg prettig vond, en ook een gevoel had wat terug te doen voor de maatschappij.

Daarom dacht ik toen ik bijna 2 jaar geleden in een andere wijk ben gaan wonen om het nog maar eens te proberen. Helaas was ik snel weer in mijn oude stramien beland en volgde er weer depressie en boosheid.
Nu een jaar er niets mee gedaan en ik denk dat ik er nu wel weer aan toe ben. Ik probeer het op een andere manier te doen en er meer mensen bij te betrekken.
Bij de socialmedia van de vorige wijk had ik zomaar wat mensen gevraagd mede beheerder te zijn, maar dat ga ik nu toch anders doen.
Ik wil graag andere mensen uit de wijk erbij betrekken, maar niet meer zonder een gesprek vooraf.
Het moet een site worden van de wijk en voor de wijk, maar wel een om mensen te verbinden. Niet om mensen af te blaffen voor hun mening en/of politieke standpunten in te nemen.

Ook de website ben ik nu anders aan het opzetten.
Vorige keer veranderde ik regelmatig de website omdat ik weer wat beters gezien had, Ik wil nu meer van te voren doen zodat alles beter op elkaar aansluit. Ik denk dat het dan ook meer rust zal geven.
Ik wil en moet weer gaan kijken of ik het aankan. In de tijd dat ik in de vorige wijk er mee bezig was, bleek dat er echt wel behoefte aan was, en mensen waren enthousiast.
Ook omdat er niets anders op internet te vinden was over die wijk, en eigenlijk is dat nu weer een beetje hetzelfde.
Er is wel wat, maar geen echte website en actieve socialmedia.

Het allerbelangrijkste voor mij nu is te gaan leren omgaan met kritiek. Positief of negatief.
Het verschil is wel dat ik er nu beter op voorbereid ben. Ik wil mezelf niet meer in de discussie mengen, maar als een reporter verslag gaan doen.
Als me dat gaat lukken zal de boosheid een stuk minder zijn lijkt me, en ik ook veel meer plezier aan dit vrijwilligerswerk beleven

Geef een reactie